آتش نماد نور صفا صمیمیت و پاکیست که از صفات یزدان است و در زمان زرتشت خورشید را ستایش میکردند و در شبانگاه که خورشید نبود آتش تنها جایگزین او در زمین بود به این معنا که هرگز ایران از نور و صفا و صمیمیت و پاکی تهی نمیشود. و فردوسی در جواب آنان که زرتشتیان را آتش پرست میدانستند چونین سرود نیا را همی بود آیین و کیش پرستیدن ایزدی بود و بیش بدانگه بدی آتشی خوبرنگ چو مرتازیان راست محراب سنگ
در نسل آتش رو نوشت از مطالب آزاد است چرا که بیش از حفظ مطالب آگاهی هموطنان اهمیت دارد و من با یاری شما عزیزان قصد دارم مناسبات ایرانی را به همراه فلسفه آن در روزهای آن مناسبات درج کنم با تشکر یک ایرانی
